De Deventer Moordzaak krijgt een nieuwe wending

Potsierlijk vonnis rechtbank over raadkamergeheim opent deuren voor veroordeelden
april 9, 2009
Aanslag Koninginnedag eerste terreuractie in een reeks?
mei 2, 2009
Show all

De strijd rondom het wie, hoe en waarom in de Deventer Moordzaak is een nieuwe fase in gegaan. Diegenen die hebben gedacht dat met de vrijlating van Ernest Louwes de strijdbijl min of meer zou zijn begraven, komen bedrogen uit. Louwes toonde zich gisteravond bij Pauw en Witteman ongebroken en in zijn persconferentie die hij vandaag om 10.00 uur heeft gegeven, kondigt hij aan niet te rusten voordat de waarheid boven tafel is. Daarmee toont Louwes realiteitsbesef, want van het stigma van de boekhouder die de rijke weduwe heeft vermoord,  is hij niet af en komt hij vermoedelijk ook niet af. Maar wat Louwes zich mogelijk niet beseft is dat de eerste rooksignalen voor een nieuwe oorlogsverklaring door het OM aan zijn adres al zichtbaar waren. De strijd zal vooral gaan over het financiële motief dat Louwes zou hebben gehad.  Want als er al een herziening komt, zal het OM alle zeilen bijzetten om Louwes alsnog veroordeeld te krijgen en het financiële motief kan dan als kapstok worden gebruikt om afgezwakt DNA-bewijs en een telefoontje aan op te hangen.. In ons bewijsrecht is alle mogelijk. Misschien wordt in de toekomst J.P. Balkenende nog eens na een uitgebreid politieonderzoek en een doorwrochte DNA-analyse van de heer Eikelenboom als Osama Bin Laden ontmaskerd en veroordeeld.

Indien de Hoge Raad de aangekondigde herzieningsaanvraag gegrond verklaard, doet Louwes er verstandig aan zich de borst nat te maken. Want dan gaan alle registers weer open bij het OM, zoals de zaak Lucia de B. aantoont, die opnieuw door een hel moet gaan. Sinds de Hoge Raad uitgerekend in de Deventer Moordzaak zijn fiat gaf aan de veroordeling door het Hof Arnhem verschilt de procedure na herziening niet wezenlijk van een “gewone” appelprocedure. Een procedure die oorspronkelijk is bedoeld om uitgeprocedeerde veroordeelden met een beroep op nieuwe feiten een kans op vrijspraak te bieden, is verworden tot een procedure waarin het OM de gelegenheid te baat mag nemen om het opsporingsonderzoek dunnetjes over te doen om hem die kans te ontnemen. En dat alles met dank aan het Hof Arnhem, dat zich in de Deventer Moordzaak namelijk als wetgever heeft opgesteld. Tot zover de Trias Politica. Naar het zich laat aanzien zal de procedure na herziening zich in de toekomst vooral ontpoppen als een mogelijkheid voor het OM om mensen die onherroepelijk zijn vrijgesproken op basis van nieuw bewijs veroordeeld te krijgen.

Het bewijs waarop Louwes is veroordeeld was mager. Een telefoontje dat vanwege het niet opvragen van de “Timing Advance”-gegevens niet exact kan worden gelocaliseerd en DNA van Louwes dat op de blouse van de weduwe werd gevonden door het briljante onderzoek van o.a. Prof. dr. Eikelenboom, wetenschapper in ruste. Dat DNA-bewijs was en is cruciaal, maar kan dankzij het onderzoek dat door de Amerikaanse DNA-deskundigen Professor Dan Krane en dr. Jason Gilder is verricht, linea recta de prullenmand in. De kritiek op het onderzoek dat door het NFI is uitgevoerd is vernietigend. Anders dan de deskundigen Kloosterman en Eikelenboom het Hof Arnhem deden geloven, werd gebruik gemaakt van een uiterst dubieuze methode die lijkt op de LCN-testmethode en bevatten de controlesporen op de blouse wel degelijk DNA van Louwes. Niet alleen zijn de conclusies die door de bewuste medewerkers van het NFI zijn getrokken op drijfzand gebaseerd, maar ook hebben zij het Hof verkeerd voorgelicht. Daarbij rijst bij mij de vraag of ook het OM van een en ander weet had. Het onderzoek moest in een mum van tijd worden uitgevoerd en ik meen me een interview met Eikelenboom te herinneren waarin hij er prat op ging dat hij er in was geslaagd om in zo’n korte tijdspanne het onderzoek te hebben voltooid.

Dit amateuristische onderzoek past kennelijk in een Nederlandse traditie.  Want ik kan mij niet herinneren een strafzaak te hebben meegemaakt waarin zoveel tactische en technische opsporingsfouten zijn gemaakt als in de Deventer Moordzaak. In zijn toespraak bij de zojuist genoemde persconferentie noemt Louwes er enkele op en op de website www.geenonschuldigenvast.nl is een lijst met de honderd belangrijkste fouten te vinden. Wie dat leest en tot zich door laat dringen, krijgt een ontluisterend beeld van de werkwijze van politie en justitie voorgeschoteld. Een beeld dat ongetwijfeld niet representatief is voor het onderzoek in andere zaken, maar een beeld dat dwingt tot nadenken. Tot meer dan nadenken. Zeker omdat het beeld corespondeert met het beeld dat door de commissie Posthumus is geschetst van de gang van zaken in de Schiedammer Parkmoord. Een beeld dat bovendien door het wetenschappelijk werk van deskundigen als Derksen, Wagenaar, Crombag en Van Koppen wordt bevestigd. Een beeld dat tot actie dwingt.

Het mag bijna een wonder heten dat justitie er in is geslaagd om Ernest Louwes veroordeeld te krijgen. Na een vrijspraak door de rechtbank Zwolle, volgde een veroordeling door het Hof Arnhem die (mee) was gebaseerd op een mes dat niet het moordwapen kon zijn, maar toch via geurproeven aan Louwes werd gelinkt en nadat de Hoge Raad oordeelde dat de aanvraag tot herziening gegrond was en de zaak verwees,  naar het Hof Den Bosch werd Louwes op de valreep door een in allerijl uitgevoerd DNA onderzoek “opgeknoopt”. Dit alles zegt veel over zowel de wijze waarop ons opsporingsapparaat functioneert als het niveau van een onderzoeksinstituut als het NFI. Maar het zegt ook veel over de positie van de rechter, ons uitgeklede Nederlandse bewijsstelsel en de wijze waarop daarmee in de praktijk wordt omgesprongen. En dat is bepaald niet iets om trots op te zijn. Een amateuristisch, slordig en niet conform de internationaal geldende normen uitgevoerd DNA-onderzoek op een blouse die jarenlang spoorloos was, leverde het ultieme bewijs op. Er was, zo werd met veel aplomb beweerd, veel delictgerelateerd DNA van Louwes op de blouse van de vermoorde weduwe Wittenberg gevonden. Vervolgens werd door het Hof nog even en passant de hand gelicht met de strekking van de regeling voor de procedure na herziening, door die procedure als een gewone appelprocedure te brandmerken en het lot van Ernest Louwes was bezegeld.  Twaalf jaar gevangenisstraf.

Maar Louwes is nu vrij man en bijt van zich af. Een waar mediaoffensief is ontketend en de strijd is een nieuwe fase ingegaan, die nog wel eens veel aan het licht zal kunnen brengen. Volgens Louwes moet de onderste steen boven komen.

Op de persconferentie kondigde Louwes aan dat er inmiddels een beklagprocedure (art. 12 Wetboek van Strafvordering) dient bij het Hof Leeuwarden en dat uitgerekend vandaag twee rechercheurs die valsheid in geschrifte zouden hebben gepleegd door in strijd met de waarheid in het proces-verbaal te laten optekenen dat zij de gehele tijd wisten wat er met de blouse is gebeurd, door de raadsheren van het Hof aan de tand worden gevoeld. Als het Hof inderdaad vervolging wegens valsheid in geschrifte beveelt, staat opnieuw een bewijsschakel in de veroordeling van Louwes ter discussie: de “chain of custody”.  Dat het Hof in deze procedure niet conform artikel 12c Wetboek van Strafvordering het beklag kennelijk ongegrond heeft verklaard, is op zichzelf al een teken aan de wand. De rechercheurs zijn niet verschenen en lieten middels hun advocaat weten verbolgen te zijn over het feit dat hun integriteit in het geding was. Ik herken dat van eerdere zaken die ik als rechter heb behandeld. Als het er op aan komt zijn de verbalsanten ziek, zwak, misselijk, verbolgen of lijden zij een tot nu toe onbekende ziekte die gepaard gaat met acuut geheugenverlies.

Ook andere leden van politie en justitie zullen naar verwachting binnenkort verantwoording moeten afleggen. Wat te denken van Officier van Justitie Duyts, die bijvoorbeeld verzweeg dat geen DNA-sporen op het mes dat als moordwapen moest doorgaan werden gevonden en zich nog veel meer permitteerde in haar streven om coûte que coûte Louwes achter de tralies te krijgen. Ook tegen haar zal aangifte worden gedaan, in de verwachting dat eindelijk ook eens bij het OM doordringt dat het van belang is in deze tijd zelfreinigend vermogen aan de dag te leggen. Maar ik heb er een hard hoofd in dat het OM de aangifte serieus zal nemen en tot strafvervolging overgaat, want het is langzamerhand een feit van algemene bekendheid dat Officieren van Justitie en Advocaten-Generaal die rechters op het verkeerde been zetten, onopzettelijk hebben gehandeld. Zalig zijn de onwetenden. Doorgaans worden zij bevorderd naar tropische vakantieoorden in plaats van achter de tralies te belanden.

Er loopt ook een civiele procedure tegen Eikelenboom. Een man die zonder enige wetenschappelijke achtergrond als misschien wel “de” DNA-deskundige in Kazachstan aan de Rijn doorgaat. Hij wilde in de uitzending van Pauw en Witteman geen commentaar geven op de bevindingen van Crane en Gilder en ook in de civiele procedure die tegen hem is aangespannen, houdt hij de kaken stijf op elkaar. Elke wetenschappelijke discussie die iemand van het gezag, de statuur en het kaliber van Eikelenboom toch zou moeten willen en kunnen voeren, gaat hij uit de weg. Daardoor belemmert hij Louwes in zijn mogelijkheid om herziening te krijgen. Gelukkig hebben de A-G’s Knigge en Vellinga in hun adviezen in de zaken Lucia de B. respectievelijk Ina Post op subtiele wijze de huidige regeling zo geïnterpreteerd, dat de aard en strekking van de herzieningsregeling en de inhoud van het begrip “novum” wordt opgerekt in het voordeel van de veroordeelde. Louwes zou hiervan kunnen profiteren.

Op haar beurt laat justitie zich ook niet onbetuigd en legt zij een klokkenluider als Maurice de Hond op het hakblok. Wee de burger die het heft in eigen hand neemt, wanneer justitie faalt bij de uitoefening van haar taak. Dat die burger zijn bevindingen pas na uitgebreid onderzoek openbaar maakt en onderbouwt, maakt hem kennelijk alleen maar gevaarlijker. En dan doet justitie datgene waar zij erg goed in is. Iemand stimatiseren en proberen kapot te maken, op allerlei mogelijke manieren en met gulle medewerking van de Mainstream Media. Strafvorderlijke intimidatie (zonder redelijke verdenking een doorzoeking waarbij “toevallig” een heel camarateam van de NOS voor de deur staat) en vervolging wegens smaad omdat De Hond van zijn hart geen moordkuil maakt en desgevraagd zijn overtuiging ventileert, iets waarmee anderen, zoals Peter R. de Vries, hun dagelijkse kost verdienen (stigmatisering). De gevolgen blijven natuurlijk niet uit. Er komt een civiele schadevergoedingsprocedure die is aangespannen door de slachtoffers van het optreden van De Hond (financieel ontmantelen), er verschijnen suggestieve krantenberichten waarin hij in verband wordt gebracht met ontvoering en Bas Haan, onderzoeksjournalist bij NOVA, publiceert een boek dat niet anders kan worden gelezen dan als een requisitoir tegen Maurice de Hond. Een boek dat grossiert in fouten en slordigheden, maar dat in het algemeen mag rekenen op bijval. Zie een eerder bericht op mijn weblog, waarin ik het boek bespreek. Kennelijk weerspiegelt het boek het niveau van NOVA.

We zullen zien hoe het verder gaat. Louwes vertelde dat er veel meer onschuldig veroordeelden vast zitten. Zijn argumentatie was pover, maar het kan bijna niet anders of hij heeft gelijk. Een naam noemde hij in het bijzonder: Louis Hagemann. Ik heb zijn dossier bestudeerd en ik kan hem alleen maar volmondig gelijk geven. De veroordeling van Hagemann is onterecht en meer dan schandalig. Daarover zal ook mijn volgende bericht gaan, dat is getiteld: “Het spel en de knikkers: de onterechte veroordeling van Louis Hagemann”. Deze man heeft een levenslange gevangenisstraf gekregen op basis van een bewijsconstructie die technisch-juridisch totaal mank gaat. Zijn echtgenote vecht een moedige strijd tegen dit onrecht: www.louishagemann.nl . Deze man moet vrij en meer mensen moeten zich inzetten om hem vrij te krijgen. Een justititeel schandaal. Ook voor anderen, zoals Danny Kuiters, blijf ik me inzetten. Er is veel juridisch timmerwerk nodig om het Nederlandse strafrecht rechtvaardiger te krijgen. Ik hoop daaraan een steentje bij te dragen.

Copyright@2009Wedzinga